جمال کمانگر دبیر سازمان جوانان حکمتیست

20آذر1384

11دسامبر2005

jamalkamangar@yahoo.com

به فاصله 4 روز بار دیگر اما پر قدرت تر از سالهای گذشته ما شاهد برگزاری مراسمی بودیم که نه تنها رژیم بلکه بسیاری از کسانی که از نفوذ گرایش رادیکال و چپ در دانشگاه خبر ندارند را شوکه کرد. تعدادی  شروع به نوشتن انشاء های  خود در باره جنبش دانشجویی کرده اند که امسال 16 آذر خبری نشد!ووو

اما کار دانی و جسارت دانشجویان مبارز و چپ  بار دیگر توازن قوا را که ظاهرا به نفع رژیم -البته با تعطیل کردن یک شهر 12 میلیونی به بهانه الودگی هوا-  سنگینی میکرد برهم زد و با بلند کردن رادیکالترین خواسته های جوانان و سایر اقشار جامعه بار دیگر مهر چپ اما عمیق تر از گذشته را  به 16 آذر زدند.

امسال 16 آذر فراتر از" آزادی و برابری" و "نان و آزادی برای همه" رفت و به مسائل گرهی جامعه انگشت نهاد .مراسم 20 آذر با حضور بیش از 600 نفر از دانشجویان و بدون حضور عوامل تحکیم وحدت و انجمن اسلامیها نوید این را می دهد که دانشگاهها  که سالها به محل مانور عوامل رژیم تبدیل شده بوند  قطب چپ و رادیکال خود را به جلو صحنه رانده است.

امسال دانشجویان در بیانیه شان  به  مسائل متنوع در سیاست ایران پرداخته اند، از نظام ظالمانه سرمایه داری به عنوان مسبب همه نابسامانیها جهان نام برده اند. ار" رهایی زنان" ، از حقوق کارگران و" اتحاد کارگر، دانشجو" حرف زدند به حکم ضد کارگری علیه کارگران سقز اعتراض کردند و خواهان آزادی بی قید و شرط عقیده و بیان و تشکل مستقل کارگری و  دانشجویی شدند. به  سرکوب مردم کردستان اعتراض کردند و در همان حال بر هویت انسانی در مقابل هویت تراشی قومی و فدرالیسم تاکید گذاشتند.خواهان آزادی دانشجویان زندانی و همه زندانیان سیاسی شدند.در مورد مسئله هسته ای  با عبارت  "ما با نظامی گری هسته ای و تخریب زیست محیط با زباله های هسته ای مخالفیم و خواستار جهانی عاری از فعالیت های مخرب هسته ای هستیم." اوج هوشیاری و بلوغ سیاسی خود را به نمایش گذاشتند.  این مطالبلت به عنوان ابتدایی ترین مطالبات مردم ایران اعم از کارگر ، دانشجو و نسل جوان است که به صحنه آمده اند. تا جواب در خور خود را بگیرند.

دانشجویان مبارز و آزادیخواه!

شما با مراسم 20 آذر بلوغ سیاسی خود را به نمایش گذاشتید.شما نشان دادید که میدانید کی و چگونه باید تلاشهای مذبوحانه رژیم را خنثی کنید و در همان حال بیشترین فرجه را  برای ابراز وجود چپ در دانشگاه فراهم کنید.درود بر کاردانی و جسارتتان!

از طرف سازمان جوانان حکمتیست به همه شما که با تلاش پی گیرانتان این را ممکن کردید درود می فرستم.

جمال کمانگر

jkamangar@yahoo.com

این روز ها بازار دید و بازدیدهای سران رژیم و آخوندهای ریز و درشت از دانشگاهها گرم است.16 آذر بهانه ای شده است که حضور آنها را توجیه کند.البته در پس این رفت و آمدها به دانشگاهها،  تلاش برای کنترل و برگرداندن اوضاع  محیط های دانشجویی به دورانی است که نهاد های  وابسته به رژیم  از قبیل انجمنهای اسلامی و غیره برو بیایی داشتند.

دیدار اخیر موسوی خوینیی با اعضای  شورای مرکزی انجمنهای اسلامی دانشگاه تهران  و علوم پزشکی تهران در همین راستا است.

16 آذر و روایتی که امثال خوینیی و دیگرسردمداران رژیم می خواهند بدهند مربوط به دورانی است که هیچ قرابتی با دوران کنونی و تلاش برای بر افراشتن  پرچم " آزادی و برابری"  ندارد. 16 در چند ساله اخیر کاملا شکل متفاوتی به خود گرفته است.16 آذر به همت دانشجویان چپ و کمونیست به سنگری در دفاع از "آزادی و برابری " و "حقوق جهان شمول انسان" تبدیل شده است.در دوران اخیر 16 آذر مهر سرنگونی طلبی و تبلور خواسته های اقشار مختلف جامعه را بر پیشانی خود دارد.

تلاش امثال خوینیی در زدن رنگ اسلامی به دانشگاهها دیر زمانی است که به صورت زشت و قرون وسطی هیئت حاکمه اسلامی برگشت خورده است .

آقای خوینیی ادعا می کند که :

"ايران كشوري مذهبي است و از قبل از اسلام نيز كشوري مذهبي بوده است. در ايران روشنفكر فاصله گرفته از مذهب هميشه خودش را خسته كرده است؛ جولان مي‌دهد ولي به جايي نمي‌رسد. در دوران گذشته هم سلطنت‌طلبها و هم توده‌اي‌ها چون با مذهب درافتادند در آخرسر ضد مردم شدند."

ایران بر خلاف تصورات ذهنی مدافعین اسلام،  کشوری مذهبی و اسلامی نیست! در این که یک حکومت مذهبی با قوانینی قرون وسطی زمام امور را در دست دارد شکی نیست.این هم البته  با توسل به خشن ترین سرکوبهای سیاسی تاریخ معاصر و اعدام  شریفترین جوانان آن مملکت به حیات ننگینش ادامه می دهد. جمهوری اسلامی در26 ساله گذشته  تلاش کرده است که به جامعه رنگ مذهبی  بزند  که با مقاومت مردم  روبه شده و جنگ و گریز در طول این 26 ساله با قوانین اسلامی بی وقفه ادامه داشته است. بسیاری از قوانین رژیم روزانه زیر پای مردم له می شود. هیچ گاه مذهب در دوران معاصر در ایران جایگاهی در میان مردم نداشته است. تا قبل از انقلاب آخوندها محمل تمسخر و کودنی و لمپنیسم در جامعه بودند. زندگی مردم در گذشته و حال این را به خوبی نشان داده است اسلام تا چه اندازه از زندگی روزمره مردم بدور است. بعد از 26 سال حاکمیت اسلامی شرایط به مراتب برعلیه دین در ایران چرخیده است حتی آن تعداد اندکی هم که در صدد دخالت دین در زندگی مردم بودند از دین روی گردان شده اند!

ایران کشوری مذهبی نیست این را در زندگی همین امروز مردم ایران در سایه حکومت اسلامی میتوان دید. در جنبش اعتراضی زنان که اسلام مانع اصلی و ظالمانه ترین قوانین را علیه نیمی از جمعیت آن جامعه وضع کرده است. در تلاش جوانان برای خلاصی از فرهنگ شرقی –اسلامی ، در تلاش برای امروزی زندگی کردن ، در تلاش روز مره در کوتاه کردن دست مذهب زندگی خودقابل مشاهده است.

بر خلاف ادعای آقای خوینیی جنبش اعتراضی مردم یکی از پایه های اصلی آن ضدیت با مذهب  با  تمام تار و پود ارتجاعی آن  است.  شاید بعد از  انقلاب کبیر فرانسه انقلاب آتی در  ایران ضد مذهبی ترین انقلاب تاریخ  بشر باشد. در مورد این گفته دیگر جناب آیت الله  که" شما بدانيد كه گرايش‌ ضد ديني در نهايت ضد مردم مي‌شود. چون مردم مذهبي هستند و روشنفكر وقتي هرچه تلاش مي‌كند مي‌بيند در مردم تاثير ندارد آن وقت مردم را بي شعور و نفهم مي‌داند"

 البته نیازی نیست که زیاد دور برویم همین امروز به وسعت جامعه 70 میلیونی ایران ما  روشنفکران ضد دین داریم که  از احترام و اقبال خوبی در میان مردم  بر خوردارند در گذشته هم نمونه های زیادی بوده است  از جمله: آخوند زاده و صادق هدایت که از محبوترین روشنفکران ضد مذهب ایران هستند که برخلاف ادعای خوینیی "نه توده ای ها و نه سلطنت طلبها" هیچ وقت ضد دین و علیه مذهب نبوده اند. بخشی از خود جنبش ملی- اسلامی در ایران بوده و هستند.

اما در آستانه 16 اذر نباید اجازه داد که افکار مسموم و ارتجاعی در دانشگاهها مجال عرض اندام پیدا کنند باید هر جلسه ای که سران رژیم می گذارند با افشاگری و سوت وکور نگه داشتن آن به میدانی دیگر در  در مبارزه علیه رژیم تبدیل کرد.

6دسامبر2005

جمال کمانگر

jkamangar@yahoo.com

اعتراضات اخیر دانشجویان در پی تغییرات اساسی در حوزه دانشگاه و سپردن "نظم و انظباط" به حراست دانشگاهها که مستقیما زیر نظر وزرات اطلاعات رژیم هدایت و رهبری می شود در جریان بوده است. فضای اعتراضی در میان دانشجویان بالا است. پلیسی  کردن دانشگاه زمانی صورت می گیرد که دانشجویان برای عوامل رژیم در دانشگاهها تره  خورد نمی کنند! سازمانهای دانشجویی وابسته به رژیم از قبیل تحکیم وحدت و انجمنهای اسلامی  حتی محملی برای متشکل کردن" خودی "های رژیم نیستند.

 این تغییرات در ساختار اداری دانشگاه و محول کردن انتظامات  دانشگاهها و خوابگاههای دانشجویی به حراست تلاشی است برای کنترل دانشجویان و جلوگیری از نفوذ بیشتر گرایش چپ و  رادیکال در محیط های دانشجویی است. البته رژیم بدون حراست هم در اذیت و آزار دانشجویان مبارز و معترض  کوتاهی نکرده  است اما دست بالا پیدا کردن مهره های اطلاعاتی رژیم  زیر پوشش دانشجو و جامعه دانشگاهی محیط های آموزشی  و مخصوصا خوابگاهها را  برای دانشجویان غیر قابل تحمل می کند.

 اوج اعتراض دانشجویان در چند روز گذشته به دنبال عزل رئیس دانشگاه تهران آقای فرجی دانا و انتصاب "آیت الله عبید زنجانی" جو دانشگاه تهران را  متشنج تر  کرد. همان طور که انتظار می رفت جلسه "معارفه" جناب آیت الله  به صحنه اعتراض پر شور دانشجویان  علیه آخوند مورد نظر تبدیل شد. دانشجویان خواهان بر کناری وی شدند.

دانشگاه تهران یکی از مراکز مهم آموزشی ایران است که فعل و انفعالات سیاسی در آن به آنچه "جنبش دانشجویی" گفته می شود سمت وسو  میدهد و به تعبیری  سیاسی ترین دانشگاه ایران است. اعتراض به حضور یک آخوند در رأس دانشگاه نشانه هوشیاری و عدم تمکین به تغییراتی است که رژیم برای کنترل دانشجویان به آن دست میبرد.دانشجویان باید ابتکار عمل را بدست بگیرند! باید مراکز آموزشی را به کنترل در آورد!

بر کنار کردن " آیت الله"  در حال حاضر شاید امکان پذیر نباشد اما اعتراض روز یک شنبه  دانشجویان در این  جو پلیسی که در آستانه 16 آذر رژیم خزنده در دانشگاهها بر قرار کرده است  نشان از پایان سبک و سنگین کردن اوضاع بعد از انتخاب احمدی نژاد  است!  اعتراض به" آیت الله عبید زنجانی" نماد اعتراض به کلیت دستگاه مذهبی در ایران و کوتاه کردن دست مذهب از محل زندگی و مراکز آموزشی مردم است. اعتراض روز یک شنبه و اعتراضات مشابه در دانشگاههای دیگردر دفاع از فعالین دانشجویی نوید پایان یک دوره سکوت در سطح دانشگاهها را می دهد.

16  آذر در راهست و این میتواند و باید به محمل اعتراض به تمامیت رژیم  تبدیل شود. وقت آن رسیده که دانشجویان دانشگاهها را یه تریبونی واحد با مطالباتی که مهر رادیکالیسم و برابری طلبی بر آن نقش بسته است تبدیل کنند.طرح مطالبات آزادیخواهانه  با پرچم چپ، نماد 16 آذر امسال است. باید از تمام امکانات و ابتکارت موجود استفاده کرد. دوران پر تحولی را پشت سر می گذاریم. برجسته کردن  مطالبات برابری طلبانه و انسانی  میتواند به پرچم اصلی مردم در اعتراضات روزانه شان تبدیل شود.