جمال کمانگر

هر سال با شروع ماه رمضان در میان مردم جدالی سخت و عمیق در بطن جامعه بر سر تمکین وعدم تمکین به این مناسبت مذهبی در میگیرد.تعدادی از مردم از روی باورهای مذهبی که دارند مبادرت به روزه میکنند اما اکثر مردم و مخصوصا جوانان این ماه  را به مصافی جدی با رژیم و قوانین اسلامی حاکم  تبدیل کرده اند. جدال میان سکولارها و آته ایستها با مذهبیون و دولت حامیشان در میگیرد.

بار دیگر ضرورت عدم دخالت دین در شئونات زندگی  مردم به صدر رانده میشود. مردم از هر زمان دیگری به کوتاه کردن دست مذهب  از سر خود می اندیشند. نفرت از "قانون شریعت" بیشتر مورد توجه مردم قرار میگیرد. به مصاف طلبیدن قوانینی که هر سال از طرف نیروی انتظامی وضع میشود، بخشی از تلاش جوانان برای به عقب راندن رژیم است. نیروی انتظامی در دستور عملی برای این ماه  به تمام رستورانها و هتلها و ساندویچی ها دستور داده است که " سرو غذا برای مردم ممنوع است و اگر کسی رعایت نکند جریمه و  باعث تعطیلی محل می شود. حتی به هتلها دستور داده اند که برای مشتریان بیرون غذا ندهند! هرکس در ترمینالها بلیط نشان داد بهش غذا بدهید!"

در دخالت در زندگی خصوصی  مردم و ابتدایی ترین آن یعنی نحوه غذا خوردن و کجا و کی غذا بخوری در نوع خود  بی نظیر است! بی نظیر به این دلیل عمق حماقت این کپک زدگان تاریخ را نشان می دهد که چگونه و با توسل به نیروی نظامی در صدد تحمیل خرافه مذهبی به مردم هستند.

در اکثر کشورهایی که  دولتهای حافظ دین سر کار هستند زندگی مردم به نحوی تحت  تاثیر محدودیت های مذهبی در این ماه قرار می گیرد. محدودیتها برای کسانی که در این کارناوال خودفریبی شرکت نمی کنند بوجود می آید هر سال تعداد زیادی از جوانان و مردم عادی که به این زورگویی مذهبی گردن نمی نهد و علنا قوانین اسلامی در این ماه را زیر پا می نهد.دردسر هایی بوجود می آید. سال گذشته ما شاهد بودیم که یک نوجوان در سنندج زیر شکنجه پاسداران جهل و تاریکی به جرم "روزه خواری" جان باخت.

برای کسانی که در ایران زندگی کرده اند و مخصوصا جوانان فرا رسیدن رمضان بعنوان "ماه مصیبت" برای آنها است. چون بسیاری از اماکن ورزشی، تفریحی، و برنامه های تلویزیونی تعطیل و یک  ماه تعطیلی  اعلام هم نشده در جریان است.

رمضان ، ماه مصیبت برای رستورانها و کافی شاپ ها و ساندویچی هاست که این ها هم مجبور میشوند که تعدادی از کارگران خود را به فرستند خانه چون فروشی ندارند.

خلاصه "رمضان"  برای آخوندها  ماه برکت و برای مردم کارگر و زحمت کش برای کسانی که حتی توانایی این را ندارند یک غذای درست و حسابی در طول روز بخورند چه برسد که بروند بساط سفرهای آنچنانی  را پهن کنند جزء نفرت بیشتر از دخالت در امور خصوصی چیز دیگری نیست!

جوانان باید این پرچم را در مقابل این تعرض آشکار باید به دست بگیرند! باید مذهب را امر خصوصی افراد اعلام کرد! دین از دولت و آموزش و پرورش باید جدا باشد. تمام قوانین و مناسبتهای مذهبی باید الغا شوند. اعلام آزادی مذهب و بی مذهبی در جامعه. در یک کلام دست مذهب از زندگی مردم کوتاه به مطالبه و خواسته جوانان در محله و دانشگاه  تبدیل شود.در مقیاس گسترده باید  دستورات  اسلامی را زیر پا نهاد. تعرض رژیم  به بهانه این ماه را باید در هم شکست. نباید اجازه داد که هیچ تک نفری را به "جرم روزه خواری"  بازداشت کنند.  جوانان در محلات و مراکز شهرها از این قدرت بر خوردارند که عوامل "امر به معروف و نهی از منکر"  را گوش مالی بدهند!